W zalewie tandety, która niestety od lat wielu kojarzy się z polską sceną hiphopową, zaprzyjaźniona wytwórnia Alkopoligamia wypuszcza drugą już w tym roku płytę, po wspaniałym "Zamachu na przeciętność"  Tego Typa Mesa, która trzyma wysoki poziom pod każdym kątem.

Płytę wyjątkową pod wieloma względami, przede wszystkim ze względu na jej autora i okoliczności powstania. Gorąco zachęcamy Was do zapoznania się z tym materiałem i wyrobienia sobie własnego zdania na temat najgłośniej komentowanej premiery ostatnich miesięcy w polskim rapie. 

Więcej o płycie "Life After Deaf" Pjusa w rozwinięciu newsa oraz na stronie www.alkopoligamia.com

Karol "Pjus" Nowakowski jest warszawskim raperem, znanym z grupy 2cztery7, obecnie rozpoczynającym karierę solową.

Na swoim koncie ma dwa albumy nagrane wspólnie z Mesem i Stasiakiem:

Karol Nowakowski jest zwycięzcą zmagań z rzadką chorobą Neurofibromatoza typu 2 (NF2). Pjusowi wycięto trzy duże guzy, dwa z nerwów słuchowych i jeden z kręgosłupa. Dzisiaj, po kilku operacjach Pjus jest pierwszym i jedynym człowiekiem na świecie z dwoma implantami pniowymi- sztucznym, cyfrowym zmysłem słuchu.

Rehabilitacja, trudno gojące się blizny, rekordowe czasy narkozy (jedna z operacji trwała 14 godzin) to przejścia, które nie złamały rapera- w 2009 roku wyda pierwszy solowy album pt. "Life after deaf".

Ten wyjątkowy album, wyjątkowego człowieka będzie czymś więcej niż kolejną płytą wydaną przez "jakiegoś hip-hopowca". PJUS chciał aby całość od początku do końca była wyraźnym sygnałem dla osób zmagających się z różnymi problemami zdrowotnymi, że nie można się poddawać. Daleki od patosu, Karol opisuje świat, jaki widzi i słyszy teraz. Odnosi się do czasów kiedy nie dość, że dysponował pełną gamą zmysłów to nie miał nawet pojęcia o tym, jak poważną chorobę genetyczną w sobie nosi.

Na tej płycie jestem sobą. Tak, trochę się pozmieniało, ale pozostaje szczery do bólu. Wiem co to ból, więc mogę tak mówić. Nie spełniam na tym albumie niczyich wymagań, próśb, gróźb ani poleceń, nie schlebiam żadnym gustom, nie robię ukłonu w żadną populistyczną stronę tej muzyki. Nie muszę na niej niczego, nikomu udowadniać. Już sam, fakt, że nagrywam jest bezprecedensowym wydarzeniem.

W warstwie muzycznej- zdecydowanie klasycznie, rapowo- podstawowym kryterium doboru bitów na płytę jest fakt, bym je w ogóle słyszał (śmiech), więc jest minimalistycznie, surowo- zresztą taki jest całościowy pomysł na te płytę by nie był a zbyt 'barokowo' rozbudowana, a była celnym, mocnym strzałem. Nie chcę też by była 'przegadana' stąd pomysł na 12-wersowe zwrotki.